لیپوزوم و کاربرد آن‌ها در دارورسانی

لیپوزوم‌ به یک وزیکول‌میکروسکوپی شامل دولایه‌ی فسفولیپیدی گفته میشودکه یک فضای مائی را احاطه نموده است. ضخامت این لیپید دولایه بطور معمول بین 3 تا 6 نانومتر میباشد ولیپوزومهای تشکیل شده از آنها میتوانند قطری بین 50 نانومتر تا 50 میکرومتر داشته باشند [1]. لیپوزوم هابه دلیل خصوصیات آمفیپاتیک (دوگانه دوست) عناصر سازنده آن، امکان دارو‌رسانی هم دارو‌های هیدروفیلو هملیپوفیل رافراهم می نمایند. ویژگیهایی ازقبیل سمیت ذاتی پایین، زیست تجزیه پذیری وفقدان ایمونوژنیسیته،سبب شده است که لیپوزوم هابه عنوان یک حامل بسیار مناسب درسیستم های دارو‌رسانی نوین مورد‌توجه واقع شوند. این ساختارهای ریز و کیسه مانند، شبیه بسته ها یا کپسولهایی میباشند که میتوان با بدام انداختن داروها در درونشان (انکپسولاسیون)، از آنها برای حمل داروها به نقاط مختلف بدن استفاده کرد. در نتیجه دارورسانی، یکی از کاربردهای مهم لیپوزومها میباشد. در این مقاله بعلت اهمیت بالای سیستمهای دارورسانی نوین برپایه لیپوزومها (دارورسانی لیپوزومی)، در ابتدا به تاریخچه لیپوزومها نگاهی انداخته شده، سپس به ویژگیهای ساختاری، روشهای سنتز، انواع اصلاحات سطحی لیپوزومها برای مقاصد مختلف کاربردی، تقسیم بندی لیپوزومها بر اساس روش های مختلف، و روش های شناسایی ویژگیهای لیپوزومهای سنتزی اشاره شده است و در قسمتهای بعدی به کاربردهای متنوع لیپوزومها در پزشکی و بویژه دارورسانی پرداخته شده و در انتها، مزایا و معایب این سیستمهای دارورسانی بر پایه لیپوزومها را مورد بررسی قرار داده است.

برای دسترسی کامل به این مقاله به آدرس زیر مراجعه نمایید:

http://edu.nano.ir/paper/46


مقاله مروری ویژه: مداخلات در محل کار برای کاهش زمان نشستن

اثرات میزهای ایستادنی-نشستنی و مداخلات دیگر بر سلامت به‌منظور کاهش زمان نشستن در محل کار هنوز ثابت نشده است.

میلیون‌ها نفر از مردم سراسر جهان در تمام طول روز پشت میز می‌نشینند و در سال‌های اخیر این مسئله منجر به افزایش بی‌تحرکی در محل کار شده است. متخصصان سلامت هشدار داده‌اند که دوره‌های طولانی نشستن می‌تواند خطر بیماری‌های قلبی و چاقی را افزایش دهد. روش‌های مختلفی برای کاهش زمان نشستن در محل کار وجود دارند. یکی از گزینه‌های با محبوبیت روزافزون میزهای ایستادنی-نشستنی هستند. این میزها به شما این امکان را می‌دهند تا در هنگام کار بنشینید یا بایستید.

یک تیم از محققان گروه کار در کاکرین، مرور ساختارمندی که در آن اثرات راهکارهای مختلف برای تشویق مردم به کاهش زمانی که آن‌ها صرف نشستن در محل کار می‌کنند را به‌روزرسانی کرده است. آن‌ها ۳۴ مطالعه با مجموع ۳۳۹۷ شرکت‌کننده از مطالعات کشورهای با درآمد بالا را بررسی کردند. این تعداد نسبت به آخرین به روزرسانی این مرور در سال ۲۰۱۶ که ۲۰ مطالعه را بررسی کرده، افزایش نشان می‌دهد. آن‌ها شواهد را هم از مطالعات تصادفی و هم غیر تصادفی در نظر گرفتند.

اگرچه میزهای ایستادنی-نشستنی محبوب هستند، اما مزایای بالقوه سلامتی آن‌ها بسیار نامعلوم است. محققان دریافتند که شواهد بسیار ضعیفی وجود دارد که افرادی که از این میزها استفاده می‌کنند، نسبت به میزهای معمولی بین ۸۴ تا ۱۱۶ دقیقه کمتر در طول روز کاری می‌نشینند. هم چنین این میزها زمان کلی نشستن را، چه در محل کار و چه خارج از محل کار و مدت زمان نشستنی که ۳۰ دقیقه یا بیشتر باشد، کاهش داده‌اند. در مطالعات انجام‌شده اثرات زیان‌آوری برای ایستادن بیشتر، مانند درد اسکلتی-عضلانی، وریدهای واریسی یا کاهش بهره‌وری نشان داده نشده است.

مداخلات دیگر در جهت کاهش بی‌تحرکی، از قبیل راه‌رفتن در فواصل کار و استفاده از میز تردمیل، شواهد کافی برای نتیجه‌گیری قطعی نداشت. پژوهشگران محدودیت‌هایی را در تعدادی از مطالعات واردشده یافتند که موجب کاهش اعتبار و کاربرد نتایج آن‌ها می‌شود. کیفیت شواهد برای بیشتر مداخلات در نظر گرفته‌شده پایین بود که دلیل عمده آن طراحی ضعیف مطالعات و تعداد کم شرکت‌کنندگان آن‌ها بود.

نویسنده اصلی این مطالعه، Nipun Shrestha از مؤسسه سلامت و ورزش (IHES) دانشگاه ویکتوریا در ملبورن، اظهار داشت: «این مرور کاکرین نشان می‌دهد که در حال حاضر قطعیتی در رابطه با میزان اثر میزهای ایستادنی-نشستنی در کاهش زمان نشستن حین کار در کوتاه‌مدت وجود ندارد. همچنین شواهدی با کیفیت اندک در مورد مزایای نسبتاً کم سایر مداخلات وجود دارد. با توجه به محبوبیت میزهای ایستادنی-نشستنی به‌طور خاص، کسانی که روی این میزها و مداخلات دیگری که در این مقاله به آن‌ها اشاره شده است، سرمایه‌گذاری می‌کنند، بهتر است از محدودیت‌های پایه شواهد کنونی در مورد مزایای سلامتی این وسایل آگاه شوند. ما نیاز به پژوهش‌های بیشتری برای ارزیابی اثربخشی انواع مداخلات برای کاهش زمان نشستن در محل کار در کوتاه‌مدت و بلندمدت داریم. پایه شواهد با مطالعات بزرگتر، پیگیری‌های طولانی‌مدت‌تر و انجام پژوهش‌هایی درکشورهای کم‌درآمد بهبود می‌یابد».

نویسنده همکار این مرور ساختارمند، Jos Verbeek از گروه مرورهای کار کاکرین در Kuopio در فنلاند، می‌گوید: «برای کارمندانی که در تمام طول روز نشسته‌اند مهم است تا نسبت به حفظ و بهبود تندرستی خود، چه در محل کار و چه در خانه علاقه نشان دهند. با این حال، در حال حاضر شواهد باکیفیت کافی برای تعیین این که آیا ایستادن در حین کار می‌تواند آسیب‌های ناشی از یک شیوه زندگی کم‌تحرک را جبران کند، وجود ندارد. ایستادن به جای نشستن به‌میزان کمی موجب افزایش مصرف انرژی بدن می‌شود، پس نباید از میزهای ایستادنی-نشستنی انتظار کاهش وزن داشته باشیم. مهم است که کارمندان و کارفرمایان از این امر آگاه باشند تا بتوانند تصمیمات آگاهانه‌تری بگیرند».

منبع: https://iran.cochrane.org/fa/featured-review-workplace-interventions